Afscheid nemen van mijn eerste huisdier

Gepubliceerd op 1 augustus 2019 om 18:45

Toen ik 16 was kreeg ik van mijn toenmalige vriend een kitten voor mijn verjaardag. Wat was ik blij! Van een boerderij in Friesland opgehaald. Mijn allereerste huisdier. Nu, 17 jaar later, helaas afscheid moeten nemen.

 

Speedy was een bijzondere poes. Maar dat zegt iedereen wel van zijn huisdier denk ik. In het begin heel éénkennig naar mij toe. Door omstandigheden kwam ik tijdelijk weer even bij mijn moeder te wonen met Speedy en inmiddels poes Puma en Chihuahua Bailey. Mijn moeder woonde 1 hoog en Speedy wist op een gegeven moment van het balkon te springen. Mijn ma in paniek, want ze was altijd binnen. 's Avonds stond ze weer keurig voor de deur en het begin van haar buitenleven was daar.

Daarna was ze altijd buiten. Inmiddels had ik een benedenwoning met voor- en achtertuin dus kon ze lekker vriendjes maken in de buurt. Dan kwam ze alleen thuis om te eten en te slapen. Als ik Bailey uitliet, hoorde ze dat op één of andere manier en sprong ze uit de bosjes om het hele rondje mee te lopen. Maar als ik op vakantie was geweest keek ze me een week niet aan, dan was mevrouw beledigd. 😁

Inmiddels was Speedy ook regelmatig te vinden bij mijn bovenbuurvrouw. Zij was gek op Speedy en gaf haar regelmatig wat eten. Na verloop van tijd had zij ook een mandje voor haar gekocht en vroeg ze of Speedy met oud en nieuw bij haar mocht zijn. Ontzettend lief.

Drie jaar geleden kwam ik op 3 hoog te wonen. Speedy ook mee natuurlijk, maar dit was voor haar niet te doen omdat ze altijd buiten was. Toen heb ik voor Speedy gekozen en gevraagd of ze bij de bovenbuurvrouw op mijn oude adres mocht blijven zodat ze gewoon buiten met haar vriendjes kon spelen. Natuurlijk mocht dat!

Zij heeft de afgelopen 3 jaar met veel liefde voor Speedy gezorgd, totdat Speedy vorige week ineens ziek werd. Afgelopen woensdag werd ze 17 jaar en 1 dag later, op 1 augustus, moest zij haar helaas laten inslapen. Ik ben achteraf heel blij dat ik Speedy toch de laatste jaren nog buiten in mijn oude buurt heb kunnen laten leven en dat de bovenbuurvrouw zo geweldig was om voor haar te zorgen. We zullen haar missen.

 

Heb jij dit weleens meegemaakt met je huisdier? Hoe ging je daarmee om?

 

Liefs, Mies

 

*For english go to Bloglovin*


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.