• Snelle levering
  • Veilig betalen
  • Gepersonaliseerde items
  • Gratis verzending vanaf €50,-

Gastblog door Monique

Gepubliceerd op 11 november 2020 om 17:01

|De komende weken komt er elke week komt er een gastblog online van een medeblogger|

Deze blog is geschreven door Monique. Zij kan je alles vertellen over een depressie, omdat zij als geen ander weet hoe dat voelt. Hopelijk kun je herkenning vinden in Monique haar verhaal.

Een depressie

Wat zeg je als…

Woordje vooraf: Ik kan me voorstellen dat er gedacht kan worden dat dit een klaagblog is. Dat is zeker niet de bedoeling. Het is ook zeker niet de bedoeling dat iemand zich persoonlijk aangevallen voelt.

Zo dat is nog eens een lekker begin van een blog....vooraf al excuses aanbieden. En eigenlijk zou dat niet nodig moeten zijn. Ik bedoel het niet zo rot als het mijn toetsenbord uitkomt.

—————-————————-————————-————————-———————

Als iemand zegt dat hij/zij depressief is, wat is dan jouw reactie?

  • Iedereen is toch wel eens depri?
  • Kop op!
  • Het komt wel weer goed.
  • Het is een fase waar je even doorheen moet
  • Jij? Depressief? Hoe dan?
  • Het zullen de hormonen wel zijn.
  • Als ik iets voor je kan doen, moet je het zeggen
  • Slaap je wel genoeg?
  • Ik weet hoe je je voelt!
  • En doorrrrrrrr
  • Maar wanneer ik je zie ben je aan het lachen

Een aantal van deze reacties heb ik ook daadwerkelijk (meer dan eens) te horen gekregen. Toen ik nog heel diep in mijn depressie zat, had ik niet de kracht hierop te reageren. Dat ga ik hier doen, maar dan ook namens al mijn collega-depressievelingen.

Iedereen is toch wel eens depri?!

Ja! Dat klopt! Iedereen is wel eens depri. Maar heb je enig idee wat het verschil is tussen een beetje depri zijn of depressief zijn? Depressief ben je niet voor een dagje. (Was het maar zo’n feest!) Als je depri bent, ga je wat leuks doen en dan knap je al snel op. Als je depressief bent, is niets meer leuk!

Kop op! Het komt wel weer goed!

Deze twee pak ik even samen op. Omdat het vaak ook in 1 adem gezegd wordt. Heus! Ik snap echt wel dat het goed bedoeld is! Maar het kost mij al zoveel moeite om open en eerlijk te zijn over mijn depressie. En wanneer je dan zegt dat het wel weer goed komt, alsof het niks is, dan voelt het alsof je mijn depressie totaal niet serieus neemt. Ook al weet ik inmiddels dat het wel klopt. Het komt inderdaad weer goed, het heeft alleen even wat tijd nodig.

Datzelfde geldt ook voor de “het zullen de hormonen wel zijn!” en “Het is een fase waar je doorheen moet!” Die hormonen, kom op mensen even serieus. Dus als je een kind hebt gehad of je bent ouder dan 35 en je wordt depressief, dan is het geen depressie? Huh? Dan zijn het automatisch je hormonen waar je last van hebt. Ow, echt, die zullen vast wel een rol spelen. Maar je kan er vanuit gaan dat als ik zeg dat ik depressief ben, dat al het andere uitgesloten is. De meeste mensen die depressief zijn, gaan namelijk eerst door een fase heen (oeps toch die fase) waarin ze zeker weten dat het wat anders moet zijn. Daarnaast zijn veel artsen ook geneigd om het als eerste te zoeken in de lichamelijke gezondheid. En ja, uiteindelijk komt het er misschien wel op neer dat het een fase is in je leven waar je doorheen moet. Maar moet het dan met zulke woorden gebagatelliseerd worden?

Slaap je wel genoeg?

Die zou eigenlijk ook hierboven erbij kunnen. Toch doe ik hem even apart. Omdat slapen een wezenlijk onderdeel is van mijn depressie (en die van vele anderen). Ik sliep (het is nu een stuk minder gelukkig) namelijk ruim 14 uur per dag. En nog was ik moe. Ik maakte nachten van 10 uur! (mede mogelijk gemaakt door Jeff) 10 uur! Dat is echt niet weinig hoor! En als ik dat dan zeg, dan krijg je de opmerking dat je veel te veel slaapt en het daardoor komt. Ja daaaaaahag!

Ik weet hoe je je voelt!


Ik: “Ja? Weet je dat? Ben jij ook depressief geweest?”
De ander: “Nee! Dat niet, maar kan me er wel iets bij voorstellen!”
Ik: “…………

Wat ik zou willen zeggen is:

Als je niet depressief bent geweest, kan je je er niet zoveel bij voorstellen. Dat is ook helemaal niet erg. Niemand die je dat kwalijk neemt! Sterker nog… Ik kan me niet eens voorstellen hoe het voor een ander is die depressief is. Puur omdat iedereen het anders ervaart en elke depressie anders is. En nogmaals…. Ik weet echt wel dat het goed bedoelt is, maar zo voelt het niet. Gevoel en verstand werken namelijk niet echt samen. En weet het gevoel (te) vaak van het verstand te winnen. Daarnaast kan ik alleen maar hopen dat jullie je nooit zullen en kunnen voorstellen hoe het is om depressief te zijn. Gewoon omdat ik dit niemand toewens!

Jij? Depressief? Ik zie je alleen maar lachen!

Dat klopt. Ik wil namelijk niet dat jij mijn verdriet voelt. Ik wil niet dat jij mijn pijn voelt. Dat jij je rot gaat voelen, omdat ik me zo voel. Ik lach om er voor te zorgen dat niemand ziet hoe ik me voel. Ik lach zodat anderen met een goed gevoel naar huis gaan. Ik lach omdat ik onze vriendschap niet kwijt wil. Want hoe leuk vind je mij nog als ik niet meer lach?

Maar zodra je weg bent breek ik. (luister maar naar wat Maan hierover zingt)

https://www.youtube.com/watch?v=tXwPiiw2Xmw

Als ik iets voor je kan doen, moet je het zeggen!

Superlief dit! Echt, maar het is zo moeilijk om hulp te vragen. Het gaat niet gebeuren dat ik je vraag om langs te komen, zodat ik even bij je uit kan huilen. Ik zal je niet vragen of je even een boodschap wilt doen, omdat ik de deur niet uit durf! Ik ga je niet opbellen om te vertellen dat ik me slecht voel en je nodig heb. Niet omdat ik het allemaal zelf kan. Verre van.... maar gewoon omdat ik het moeilijk vind om hulp te vragen. En ik weet van mijn collega-depressievelingen dat zij datzelfde ervaren.

En weer hetzelfde hè... Ik weet dat het goed bedoeld is!

Ik wil niet zeggen dat je jouw hulp moet gaan opdringen, maar het heeft mij enorm geholpen dat er af en toe mensen waren die mij even mee naar buiten namen.... wie weet helpt dat ook bij diegene in jouw omgeving die niet om hulp kan vragen (om wat voor reden dan ook).

En doorrrrrrrrr

Oké, dat zeg ik zelf. Op het moment dat we er dan over praten en ik mezelf blootgeef en mijn diepzwarte binnenkant laat zien. (oke, inmiddels is hij middengrijs) Op zo'n moment trek ik het soms even niet en dan zal je mij zeer waarschijnlijk horen zeggen: "EN DOORRRRRR!"

Of zoals ik tijdens therapie tracht te doen is de aandacht van mij af te krijgen door te zeggen: "NEXT!" Dat gevoel krijg ik nu ook. Het gevoel dat ik heel hard wil roepen....."En doorrrrrrrr...."

Lieve groetjes M0n13k

 

----------------------------------------------------------------ENGLISH LANGUAGE BELOW----------------------------------------------------------------

Guest Blog by Monique

|For the coming weeks, a guest blog will come online from a fellow blogger every week|

This blog was written by Monique. She can tell you everything about depression, because she knows better than anyone what it feels like. Hopefully you can find recognition in Monique's story.

A depression

What do you say if ...

Foreword: I can imagine that it can be thought that this is a complaining blog. That is certainly not the intention. Nor is anyone supposed to feel personally attacked. So that's a nice start to a blog .... apologize in advance. And actually that shouldn't be necessary. I don't mean it so bad when it suits my keyboard.

—————-————————-————————————————-———————

If someone says they are depressed, what is your reaction?

  • Everyone is depressed sometimes, right?
  • Come on! It will be okay.
  • It is a phase that you have to go through for a while
  • You? Depressed? How?
  • It will be the hormones.
  • If there's anything I can do for you, say it
  • Are you getting enough sleep?
  • I know how you feel!
  • And moving onnnnn
  • But when I see you you are laughing

I have actually heard a number of these reactions (more than once). When I was still very deep in my depression, I didn't have the strength to respond to it. I am going to do that here, but also on behalf of all my fellow depressives.

Everyone is depressed sometimes, right ?!

Yes! That's right! Everyone is depressed from time to time. But do you have any idea what the difference is between being a little depressed or being depressed? You are not depressed for a day. (If only it was such a party!) When you are depressed, you are going to have some fun and you will soon recover. When you are depressed, nothing is fun anymore!

Come on! It will be okay!

I pick up these two together. Because it is often said in the same breath. Really! I really understand that it is well meant! But it takes me so much effort to be open and honest about my depression. And when you say that it will be okay, like it's nothing, it feels like you are not taking my depression seriously at all. Even though I now know that it is correct. It will indeed work out again, it just needs some time.

The same goes for the "it must be the hormones!" and "It's a phase you have to go through!" Those hormones, get on people seriously. So if you've had a child or you're over 35 and you get depressed, isn't it depression? Huh? Then it is automatically your hormones that are bothering you. Oh, really, they will probably play a role. But you can assume that when I say I'm depressed, everything else is out of the question. Most people who are depressed first go through a phase (oops, that phase) in which they know for sure that it must be something else. In addition, many doctors are also inclined to look for it first in physical health. And yes, in the end it may come down to a phase in your life that you have to go through. But should it be downplayed with such words?

Are you getting enough sleep?

That could actually also be added above. Still, I put it aside for a while. Because sleep is an essential part of my depression (and that of many others). I slept (it is a lot less happy now) namely more than 14 hours a day. And I was still tired. I made 10 o'clock nights! (made possible by Jeff) 10 AM! That is really quite a lot! And when I say that, you get the comment that you sleep way too much and that is why. Yes byeeeeee!

I know how you feel!

Me: “Yes? Do you know? Have you been depressed too? ”

The other: “No! Not that, but I can imagine it! ”

Me: “…………

What I would like to say is:

If you have not been depressed, you cannot imagine much about it. That is not bad at all. Nobody blames you! In fact… I can't even imagine what it's like for someone else who is depressed. Purely because everyone experiences it differently and every depression is different. And again…. I really know it's well meant, but it doesn't feel like that. Feeling and reason don't really work together. And knows how to win the feeling (too) often from the mind. Besides that, I can only hope that you never will and can imagine what it is like to be depressed. Just because I don't wish this on anyone!

You? Depressed? I only see you smile!

That's right. I don't want you to feel my grief. I don't want you to feel my pain. That you're gonna feel bad because I feel this way. I laugh to make sure no one sees how I feel. I smile so that others go home with a good feeling. I laugh because I don't want to lose our friendship. Because how much fun do you still like me when I don't smile anymore?

But as soon as you're gone I'll break.

(just listen to what Maan sings about this) https://www.youtube.com/watch?v=tXwPiiw2Xmw

If I can do something for you, say it!

Super sweet this! Really, but it's so hard to ask for help. I'm not going to ask you to come over so I can cry with you for a moment. I won't ask you if you want to run an errand, because I don't dare to go out! I'm not going to call you to tell me I feel bad and I need you. Not because I can do it all myself. Far from ... but simply because I find it difficult to ask for help. And I know from my fellow depressives that they experience the same.

And the same again eh ... I know it is well meant!

I do not want to say that you should force your help, but it has helped me enormously that there were occasionally people who took me outside ... who knows that also helps those in your area who do not ask for help may ask (for whatever reason).

And moving onnnn

Okay, I'll say that myself. The moment we talk about it and I reveal myself and show my deep black inside. (okay, now it is medium gray) At times like this I sometimes can't pull it and then you will most likely hear me say: "AND MOVING ONNNN!"

Or as I try to do during therapy is to get the attention off me by saying "NEXT!" I get that feeling now. The feeling that I want to shout very loudly .....

"And moving onnnn...."

Dear greetings M0n13k


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.