• 1-op-1 Life Coach Sessies
  • Diverse fotoshoots te boeken
  • Logo designs
  • Kledinglijn

Baby Blog #2

Gepubliceerd op 28 februari 2021 om 17:51

In deze blog nemen Patrick en ik je weer mee op onze zwangerschaps-reis. We zijn op de helft! We hebben de 20 weken echo gehad en kregen aan de hand daarvan een extra controle. Ook hebben wij onze Gender Reveal gedaan! Lees je mee hoe wij alles beleefd hebben?

 

De 20 weken echo

Op dinsdagavond 16 februari hadden wij onze 20 weken echo. Hier keken we zo naar uit! We wilden graag weten hoe het met onze baby ging en of ze kon zien wat het geslacht zou zijn. De 20 weken echo is een medische echo en word er ongeveer 3 kwartier de tijd genomen om te kijken of alles goed is met de baby: Geen open rug, geen hazenlip, geen gaten in de maag of hartkamers e.d. Ook wordt de baby gemeten en wordt er gekeken of het goed groeit. Als de baby goed ligt is ook 9 van de 10 keer het geslacht te zien. Beiden waren we toch wel nerveus toen we eenmaal in het ziekenhuis aankwamen. Het belangrijkste is toch het te weten komen of ons kindje gezond is. Eenmaal bij de echokamer ging ik eerst even naar het toilet. (Aanstaande mama's, neem even een tip van deze oen aan: Drink géén smoothie van een halve liter vlak voordat je een echo hebt, en al helemaal niet een langdurende zoals de 20 weken echo.)

Nou, toen ging ik liggen voor de echo. Mijn hart begon toch wel wat sneller te kloppen en ik merkte bij Pat hetzelfde want hij pakte (zoals altijd) mijn hand vast en kneep hem zowat fijn. Wat gaan we allemaal zien? Het zit toch wel goed? Wij hebben een hele lieve verloskundige en ze vertelde bij elke handeling wat ze deed en waar ze naar ging kijken. Super fijn! Na een kwartier moest ik weer zooo nodig plassen en elke keer als ze wat harder met het echo apparaat drukt dacht ik: Ik plas straks in mijn broek, zo hier over de tafel heen. Ze zei op een gegeven moment ook verbaasd: Je blaas zit weer helemaal vol! Je bent net geweest! Dus ik vertelde van de smoothie en ze begon te lachen.

Het hoofd zag er goed uit, het hartje zag er goed uit, 2 niertjes, nierbekken, alles zag er goed uit. Tot ze bij de blaas aankwam. Vanuit de navelstreng horen er 3 aders naar de blaas te lopen, en ze vertelde dat ze er maar 1 zag. Zij heeft wel 6 keer gezegd dat we ons geen zorgen hoefden te maken en dat dit vaker voorkomt maar ze moest ons wel, volgens protocol, doorsturen naar de gynaecoloog voor een extra controle. Ze heeft gezorgd dat dit z.s.m. kon, een week later konden we weer terugkomen naar het ziekenhuis.

 

De extra controle bij de gynaecoloog

Ik moet zeggen, voor een zenuwenpees als ik ben ik tijdens mijn zwangerschap best kalm over alles. Ik heb me de week na het nieuws van de 20 weken echo eigenlijk geen zorgen gemaakt. Pas toen we in de wachtkamer van de gynaecoloog zaten begonnen de zenuwen te komen. Minder aders in de navelstreng blijkt in de familie voor te komen, misschien heb ik me daarom niet zo druk gemaakt. Wederom keek de gynaecoloog alles na en dit keer een stuk sneller dan de vorige keer. Ze vertelde dat er niet 1 maar 2 aders vanuit de navelstreng naar de blaas gaan en dit komt inderdaad vaker voor. Onze baby groeit goed op dit moment en het enige wat ze eraan over zou houden zou een klein beetje een groei achterstand zijn. Daarom heb ik 2 groei controles bij 32 en 36 weken. Gelukkig!! Niets aan de hand! 

De Gender Reveal

Tijdens de 20 weken echo hadden wij aangegeven dat mocht zij het geslacht kunnen zien, dat wij dat nog niet wilden weten. Wij vroegen of ze het op kon schrijven en in een envelopje kon doen. Dat heeft ze ook gedaan :). Omdat wij onszelf kennen is het envelopje meteen naar Pat zijn zus gegaan, zodat zij voor ons de rookbommen in de goede kleur kon bestellen. Eigenlijk waren wij van plan om een tattoo te laten zetten (Pat natuurlijk, ik pas na de bevalling) en dan tijdens het zetten van de tattoo zou Pat wegkijken en pas bij de onthulling zouden ook wij verrast worden. Maar helaas is vanwege de huidige maatregelen alles dicht en moesten wij een alternatief bedenken. (De tattoo komt er zoiezo! ;))

Nou, ik kan je vertellen... de week naar de zaterdag toe duurde laaaannnggg. We hadden besloten om onze Gender Reveal op de zaterdag na de 20 weken echo te gaan doen. We telden echt de uren af. Op een gegeven moment was het van: Over 48 uur weten we wat onze baby wordt. In mijn vorige blog had ik al verteld dat ik al vanaf dag 1 het gevoel heb dat het een meisje wordt. Ook is via de paranormale weg gezegd dat er een gezond meisje geboren gaat worden. Sommigen mensen geloven daar niet in, ik wel. Ik heb me daar tijdens de echo's ook aan vastgehouden en dat hielp. Maar toch, ondanks je voorgevoel wil je toch een wetenschappelijke bevestiging hebben natuurlijk. 

Wij zijn allebei ontzettende natuurmensen dus we hadden al besloten om de rookbommen in de natuur af te steken en dat te filmen. Ik doe vaak fotoshoot in bossen en natuurgebieden dus had al een plekje in gedachten. Een paar dagen van tevoren zijn we even gaan kijken, maar eenmaal aangekomen was het grasveld één modderpoel en uiteraard alle bomen kaal omdat het winter is. Niet bij stilgestaan. Op zoek dus naar een ander natuurgebied. 

Op de dag van de Reveal was ik helemaal niet nerveus, had er juist heel veel zin in! Ik had een soort kalmte over me, was heel gek. Maar tegelijkertijd ook wel heel fijn omdat ik zo bewust elk moment mee kon maken. Als ik nerveus ben lukt me dat namelijk niet. We begonnen met ballonnen opblazen met helium en daarna heeft Pat de doos met rookbommen bij zijn zus opgehaald. We zijn naar het Wilhelminapark gegaan en liepen daar met de tros ballonnen en rookbommen onder de arm rond, op zoek naar een mooi plekje. Ik kom daar al mijn hele leven dus had wel wat plekken in gedachten. Maar ook daar: modder en kale bomen. Na een rondje gelopen te hebben bedacht ik me ineens een mooi stukje natuur iets verderop waar ik regelmatig met mijn nicht fotoshoots doe en dit bleek perfect! Er lag een grote tak waar we mooi de ballonnen aan vast konden maken en zetten de camera's op de statieven. Ja, nu kwamen toch wel de zenuwen bij beiden. Nou, daar gaan we dan! Camera's aan en afsteken maar! Het ging snel voorbij maar wat waren wij in de roze wolken zeg! Niet te geloven, een meisje! Toch een meisje! Dat was ook wel aan onze reacties te zien op het filmpje. :)

Heb je het filmpje niet gezien? Klik dan hier.

Liefs, Mies

 

----------------------------------------------------------------ENGLISH LANGUAGE BELOW----------------------------------------------------------------

Baby Blog #2

In this blog Patrick and I take you on our pregnancy journey again. We are halfway! We had the 20-week ultrasound and on the basis of that we got an extra check-up. We also did our Gender Reveal! Would you like to read how we experienced everything?

The 20 week ultrasound

On Tuesday evening February 16, we had our 20-week ultrasound. We were so looking forward to this! We wanted to know how our baby was doing and if she could see what the gender would be. The 20-week ultrasound is a medical ultrasound and about 45 minutes is taken to see if everything is okay with the baby: No open back, no cleft lip, no holes in the stomach or heart chambers, etc. The baby is also measured and checked whether it grows well. If the baby is lying correctly, the gender can also be seen 9 out of 10 times. We were both nervous when we arrived at the hospital. The most important thing is to find out whether our baby is healthy. Once at the ultrasound chamber I first went to the toilet. (Moms-to-be, take a tip from this stupid: Don't drink a half-liter smoothie just before you have an ultrasound, especially not a long one like the 20-week ultrasound.)

Well, then I lay down for the ultrasound. My heart started to beat a bit faster and I noticed the same thing with Pat because he took my hand (as always) and squeezed it almost fine. What are we all going to see? It's okay, right? We have a very sweet midwife and she told us what she was doing and what she was going to look at with every action. Super nice! After fifteen minutes I had to urinate again if necessary and every time she pressed a little harder with the ultrasound machine I thought: I'll be peeing in my pants later, all over the table right here. At one point she also said, surprised: Your bladder is completely full again! You just went! So I told about the smoothie and she started to laugh.

The head looked good, the heart looked good, 2 kidneys, renal pelvis, everything looked good. Until she got to the bladder. There should be 3 veins running from the umbilical cord to the bladder, and she said she only saw 1. She has said 6 times that we should not worry and that this happens more often, but she had to send us, according to protocol, to the gynecologist for an extra check-up. She made sure that this was possible as soon as possible, and a week later we could come back to the hospital.

 

The extra check-up at the gynecologist

I have to say, for a nerve like me, I'm pretty calm about everything during my pregnancy. The week after the news of the 20 week ultrasound, I didn't really worry. It wasn't until we were in the gynecologist's waiting room that the nerves started to come. Fewer veins in the umbilical cord seem to run in the family, maybe that's why I didn't worry too much. Again the gynecologist checked everything and this time a lot faster than last time. She said that not 1 but 2 veins go from the umbilical cord to the bladder and this is indeed more common. Our baby is growing well right now and all she would be left with would be a little bit of a growth delay. That's why I have 2 growth checks at 32 and 36 weeks. So happy!! Nothing wrong!

The Gender Reveal

During the 20-week ultrasound we had indicated that if she could see the gender, we did not want to know. We asked if she could write it down and put it in an envelope. She did that too :). Because we know ourselves, the envelope went straight to Pat's sister, so that she could order the smoke bombs in the right color for us. Actually, we were planning to get a tattoo (Pat of course, I only after the delivery) and then while getting the tattoo, Pat would look away and only at the unveiling would we also be surprised. Unfortunately, because of the current measures, everything is closed and we had to come up with an alternative. (The tattoo will be there anyway!;))

Well, I can tell you ... the week towards Saturday lasted loooonggg. We decided to do our Gender Reveal on the Saturday after the 20 weeks. We were really counting down the hours. At one point it was: In 48 hours we will know what our baby will be. In my previous blog I had already mentioned that I have the feeling from day 1 that it will be a girl. It has also been said through the paranormal way that a healthy girl is going to be born. Some people don't believe in that, I do. I also held onto that during the ultrasounds and that helped. But still, despite your hunch you still want a scientific confirmation of course.

We are both very nature people, so we had already decided to light the smoke bombs in nature and film that. I often do photo shoots in forests and nature reserves so I already had a spot in mind. A few days in advance we went to have a look, but once arrived the lawn was one mud pool and of course all the trees bare because it is winter. Not even thought about. So looking for a different nature reserve.

On the day of the Reveal I was not nervous at all, I was really looking forward to it! I had a kind of calm about me, was very crazy. But at the same time also very nice because I could consciously experience every moment. If I'm nervous, I can't. We started blowing balloons with helium and then Pat picked up the box of smoke bombs from his sister. We went to the Wilhelminapark and walked around with the bunch of balloons and smoke bombs under our arms, looking for a nice spot. I've been coming there all my life so had some places in mind. But also there: mud and bare trees. After walking around I suddenly thought of a beautiful piece of nature a little further away where I regularly do photo shoots with my niece and this turned out to be perfect! There was a large branch to which we could nicely attach the balloons and put the cameras on the tripods. Yes, now both got nerves. Well, here we go! Cameras on and off! It passed quickly but we were over the pink moon! I can't believe it, girl! Still a girl! That was also reflected in our reactions to the video. :)

Have you not seen the video? Then click here.

Love, Mies


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.